ในการวิเคราะห์สถานการณ์ไทยเราควรรักษามาตรฐาน

ในการวิเคราะห์สถานการณ์ไทยเราควรรักษามาตรฐาน

รศ.ใจ  อึ๊งภากรณ์

ผู้ที่วิเคราะห์เหตุการณ์ล่าสุดในประเทศไทยไม่ควรจะลืมมาตรฐานพื้นฐานดังนี้ 

1.      ไม่มีรัฐบาลที่ไหนในโลกที่มีสิทธิที่จะใช้ทหารยิงปืนปราบผู้ประท้วงกลางเมือง  โดยเฉพาะในกรณีที่ผู้ประท้วงไม่พกอาวุธปืนเอง  การที่รัฐบาลอภิสิทธิใช้กองทัพเพื่อฆ่าคนอย่างเลือดเย็นเป็นอาชญากรรม นี่ไม่ใช่พฤติกรรมของผู้ที่ “รักษากฎหมาย” หรือ “รักษาความสงบสุข”  ปัจจุบันนี้รัฐบาลไทยจัดอยู่ในประเภทเดียวกับรัฐบาลเผด็จการพม่าที่ฆ่าฟันประชาชน  และทั้งสองรัฐบาลมีเป้าหมายเดียวกันคือการปกป้องผลประโยชน์ของเผด็จการ

2.      ถ้าใครอยากจะพูดถึงนิติรัฐและความสำคัญของกฎหมาย  ก่อนอื่นจะต้องประณามการละเมิดกฎหมายดังต่อไปนี้: รัฐประหาร 19 กันยา  การเลือกปฏิบัติของศาลในการยุบพรรค การยึดทำเนียบรัฐบาลและสนามบินโดยพันธมิตร  การใช้อาวุธปืนและระเบิดโดยพันธมิตร  การข่มขู่และติดสินบนนักการเมืองเพื่อเปลี่ยนข้างให้ประชาธิปัตย์ขึ้นมาเป็นรัฐบาล  การก่อตั้งอันธพาลติดอาวุธเสื้อน้ำเงินของนักการเมืองในรัฐบาลชุดนี้ และการใช้อำนาจเกินขอบเขตของรัฐธรรมนูญโดยวังและองค์มนตรี

3.      เส้นแบ่งระหว่างประชาธิปไตยและเผด็จการเป็นเส้นแบ่งที่ชัดเจน  “ประชาธิปไตยไทย” เป็นนิยายของชนชั้นปกครอง  พวกเสื้อเหลืองไม่เคยเคารพประชาธิปไตยและความเห็นของประชาชนส่วนใหญ่  เขาต้องการตำแหน่งสาธารณะที่ถูกแต่งตั้งมากขึ้น ในขณะที่ลดตำแหน่งที่มาจากการเลือกตั้ง  เขาต้องการ “ระเบียบใหม่”  เขาต้องการปิดกั้นสื่อ  เขาต้องการใช้กฎหมายหมิ่นฯ ที่มีโทษโหดร้ายเพื่อปิดปากคนที่ไม่เห็นด้วยกับตนเอง  คนเสื้อแดงอาจจะไม่ใช่เทวดาแต่เขาต้องการประชาธิปไตยที่แท้จริง ที่ปราศจากอิทธิพลของทหาร องค์มนตรีและวัง  เขาอยากจะใช้รัฐธรรมนูญปี 40 แทนรัฐธรรมนูญของเผด็จการ

4.      ความโกรธแค้นของชาวเสื้อแดงไม่ได้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันโดยไร้เหตุผล ตั้งแต่รัฐประหาร 19 กันยา พลเมืองไทยส่วนใหญ่เป็นเหยื่ออย่างต่อเนื่องจากการกระทำของพวกอำมาตร และการใส่ร้ายจากสื่อกระแสหลักและนักวิชาการชนชั้นกลาง  เมื่อมีการถ่ายทอดรูปคนเสื้อแดงทุบรถนายกอภิสิทธิ์  ผู้สังเกตการณ์และนักข่าวที่ไม่อธิบายที่มาของความโกรธนี้ถือว่าไม่ซื่อสัตย์

5.      คนเสื้อแดงส่วนใหญ่รักทักษิณ แต่ไม่ได้รักทักษิณเพราะต้องการบูชาฮีโร่  เขารักทักษิณเพราะรัฐบาลไทยรักไทยนำระบบสุขภาพถ้วนหน้ามาใช้เป็นครั้งแรก  และมีนโยบายที่เป็นประโยชน์กับคนจนอีกมากมาย  พวกเหลืองและประชาธิปัตย์ได้คัดค้านนโยบายดังกล่าวมาตลอดและทราบดีว่าเขาไม่มีวันชนะการเลือกตั้ง ดังนั้นเขาจึงต้อนรับรัฐประหาร

6.      สมาชิกชนชั้นปกครองไทยส่วนใหญ่เป็นคนที่โกงกินคอรัปชั่น โดยเฉพาะพวกนายพลและนักการเมือง  ทำไมต้องเลือกลงโทษทักษิณคนเดียว?  เราต้องลงโทษทุกคน หรือปล่อยให้ทุกคนลอยนวลไป เลือกเอา

7.      อภิสิทธิชนทั้งหลายของไทยสนับสนุนการใช้ความรุนแรงโดยรัฐ  ไม่ว่าจะเป็นกรณี 3 จังหวัดภาคใต้  สงครามยาเสพติด หรือการปราบปรามผู้ประท้วง  ทักษิณ จะต้องรับผิดชอบกับการละเมิดสิทธิมนุษยชนในขณะที่ตนเองเป็นนายก  แต่ชนชั้นปกครองซีกอื่นทุกคนรวมถึงนายกอภิสิทธิและนายพล ก็ต้องรับผิดชอบเช่นกัน  รัฐไทยมีประวัติอันยาวนานในการก่ออาชญากรรม  เราจะต้องท้าทายประเพณีอันเลวทรามนี้  และเราควรเริ่มด้วยการประณามการฆ่าฟันประชาชนโดยทหารในช่วงสงกรานต์ปีนี้

ดูรายการ

Aljazeera programme on April 2009 events

http://www.goo-online.com/index.php?option=com_content&task=view&id=599&Itemid=1

 

Read Full Post »

Red Shirts in Thailand face the armed might of the ruling elites

Red Shirts in Thailand face the armed might of the ruling elites

 

 

     For the fourth time in forty years, troops have opened fire on pro-democracy demonstrators in Bangkok. Each time the aim has been the same: to protect the interests of the Conservative Elites who have run Thailand for the past 70 years.

 

     For those watching the cold-blooded murder by soldiers on the streets of Bangkok, it may be tempting just to assume that the present chaos is merely about different coloured T shirts and supporters of different political parties, as though they were mirror images of each other. This is not the case.

 

      What we have been seeing in Thailand since late 2005, is a growing class war between the poor and the old elites. It is of course not a pure class war. Due to a vacuum on the Left in the past, millionaire and populist politicians like Taksin Shinawat have managed to provide leadership to the poor. The urban and rural poor, who form the majority of the electorate, are the Red Shirts. They want the right to choose their own democratically elected government. They started out as passive supporters of Thaksin’s Thai Rak Thai government. But they have now formed a brand new citizens’ movement for what they call “Real Democracy”. For them, “Real Democracy” means an end to the long-accepted “Quiet Dictatorship” of the Army generals and the Palace. This situation allowed the generals, the King’s advisors in the Privy Council and the conservative elites to act as though they were above the Constitution. Les majeste laws and intermittent repression have been used to silence opposition. Ever since 2006, these elites have blatantly acted against election results by staging a military coup, using the courts to twice dissolve Taksin’s party and by backing Yellow Shirt Royalist mob violence on the streets. The present mis-named Democrat Party government was manoeuvred into place by the Army.

 

     Most of those in the Red Shirt movement support Taksin for good reasons. His government put in place many modern pro-poor policies, including Thailand’s first ever universal health care system. Yet the Red Shirts are not merely Taksin puppets. There is a dialectical relationship between Taksin and the Red Shirts. His leadership provides encouragement and confidence to fight. Yet the Red Shirts are self-organised in community groups and some are showing frustration with Taksin’s lack of progressive leadership, especially over his insistence that they continue to be “loyal” to the Crown. Over the past few days, the Red Shirts have shown signs of self-leadership to such an extent that the old Red Shirt politicians are running to keep up. A Republican movement is growing. Many left-leaning Thais like myself, are not Taksin supporters. We opposed his human rights abuses. But we are the left-wing of the citizens’ movement for Real Democracy.

     The Yellow Shirts are conservative Royalists. Some have fascist tendencies. Their guards carry and use firearms. They supported the 2006 coup, wrecked Government House and blocked the international airports last year. Behind them were the Army. That is why troops never shot at the Yellow Shirts. That is why the present, Oxford and Eton educated, Thai Prime Minister, has done nothing to punish the Yellow Shirts. After all, he appointed some to his cabinet. The aims of the Yellow Shirts are to reduce the voting power of the electorate in order to protect the conservative elites and the “bad old ways” of running Thailand. They see increased citizen empowerment as a threat and propose a “New Order” dictatorship, where people are allowed to vote, but most MPs and public positions are not up for election. They are supported by the mainstream Thai media, most middle class academics and even NGO leaders. The NGOs have disgraced themselves over the last few years by siding with the Yellows or remaining silent in the face of the general attack on democracy. Despite being well-meaning, their lack of politics has let them down and they have been increasingly drawn to the Right.

 

     When we talk about the “Palace” we have to make a distinction between the King and all those who surround him. The King has always been weak and lacking in any democratic principles. The Palace has been used to legitimise past and present dictatorships. As a “stabilising force”, the Monarchy has only helped to stabilise the interests of the elite. The King has never had the courage to defend democracy or oppose military violence. The immensely wealthy King is also opposed to any wealth redistribution. The Queen is an extreme reactionary. However the real people with power among the Thai elites are the Army and high-ranking state officials.

 

     If one is to understand and judge the violent acts which have been taking place in Thailand, we need a sense of history and perspective. Perspective is needed to distinguish between damaging property and injuring or killing people. With this perspective, it is clear that the Yellow Shirts and the Army are the violent ones. A sense of history helps to explain why Red Shirt citizens are now exploding in anger. They have had to endure the military jack-boot, repeated theft of their democratic rights, continued acts of violence against them and general abuse from the mainstream media and academia. If they continue to resist, cracks may appear in the Army. During the past four years Thai citizens have become highly politicised. Ordinary soldiers, recruited from poor families, support the Red Shirts.

 

     The stakes are very high. Any compromise has the risk of instability because it will satisfy almost no one. The old elites might want to do a deal with Taksin to stop the Red Shirts from becoming totally Republican. But whatever happens, Thai society cannot go back to the old days. The Red Shirts represent millions of Thais who are sick and tired of Military and Palace intervention in politics. At the very least they will want a non-political Constitutional Monarchy. It is hoped that the Red Shirts will continue to move to the Left during this round of struggle.

Read Full Post »

รัฐบาลต้องลาออก ทหารหยุดปราบประชาชน แดงสู้ๆ!

English below….  Stop Military Repression!

แถลงการณ์ Thai Red UK

Thai Red UK ประท้วงการจับกุมผู้นำเสื้อแดง คัดค้านการประกาศภาวะฉุกเฉิน

คัดค้านการปราบปรามโดยทหาร

ไทยต้องกลับสู่ประชาธิปไตย โดยด่วน

โดย ใจ อึ๊งภากรณ์  และ วัฒนา  เอเบช ในนามของ Thai Red UK

Thai Red UK องค์กรของคนเสื้อแดงในอังกฤษ ประณามการประกาศภาวะฉุกเฉินโดยรัฐบาลเถื่อนของ อภิสิทธิ  เวชชาชีวะ  เราประณามการใช้รัฐถังและปืนกับผู้ชุมนุมที่รักประชาธิปไตย  เราคัดค้านการทำรัฐประหารรอบสอง เราประณามการจับกุมแกนนำเสื้อแดงและเรียกร้องให้มีการปล่อยตัว  เราเป็นห่วงพฤติกรรมของนักการเมืองอย่าง เนวิน ชิดชอบ  ที่ก่อตั้งกลุ่มอันธพาลเสื้อน้ำเงินขึ้นมาเพื่อโจมตี ผู้เรียกร้องประชาธิปไตย  เราเรียกร้องให้รัฐบาลลาออกทันที เพื่อให้มีการเลือกตั้งตามกติกาของประชาธิปไตยอย่างแท้จริง ทั้งนี้เพื่อเป็นก้าวแรกในการแก้ไขสถานการณ์วิกฤตอย่างสันติ

 

ทำไมเสื้อแดงไม่ใช่เพียงเงาสะท้อนเสื้อเหลือง

ผู้ที่สังเกตการณ์เรื่องการเมืองไทยอย่างผิวเผิน อาจจะหลงคิดว่าเสื้อแดงกับเสื้อเหลืองเป็นแค่สองด้านของเหรียญเดียวกันแต่นั่นไม่ใช่ความจริง 

พวกเสื้อเหลือง 

พวกเสื้อเหลือง “รักเจ้า”  ได้สร้างพันธมิตรฯ ขึ้นมาในรูปแบบขบวนการฟาสซิสต์  ตั้งแต่ปี 2549 พวกนี้เรียกร้องให้มีการยกเลิกประชาธิปไตยเพื่อนำเผด็จการ “ระเบียบใหม่” เข้ามาแทน  เขาอ้างว่าคนไทยส่วนใหญ่ซึ่งเป็นคนจนไม่มีวุฒิภาวะพอที่จะมีสิทธิเลือกตั้ง  เขาต้อนรับรัฐประหาร 19 กันยา  ยึดทำเนียบรัฐบาลและปิดกั้นรัฐสภาด้วยกองกำลังอันธพาลติดอาวุธ โดยอ้างว่าทำ “เพื่อในหลวง” ปีที่แล้วเขาร่วมมือกับทหารในการยึดสนามบินและเกือบสร้างสภาวะสงครามกับประเทศเพื่อนบ้าน เขาคือส่วนหนึ่งของรัฐบาลปัจจุบัน รัฐบาลนี้ไม่ได้เป็นตัวแทนแท้ของพลเมืองส่วนใหญ่ในประเทศไทย  รัฐบาลนี้ขึ้นมามีอำนาจได้ผ่านการบงการโดยทหารและการใช้ศาลเป็นเครื่องมือทางการเมือง ดังนั้นเราต้องสรุปว่าเป็นรัฐบาลเถื่อนที่ไม่มีความชอบธรรมตามกติกาประชาธิปไตย 

     พวกเสื้อเหลืองเป็นแนวร่วมอภิสิทธิชนปฏิกิริยาระหว่าง กองทัพ องค์มนตรี วัง พันธมิตรฯ และพรรคประชาธิปัตย์  เขาเกรงกลัวว่าผลประโยชน์ของเขาจะสูญเสียไปเมื่อพลเมืองไทยมีอำนาจทางการเมืองมากขึ้น   พรรคประชาธิปัตย์ไม่เคยได้เสียงข้างมากในรัฐสภา… เป็นที่น่าเสียดายที่นักวิชาการชนชั้นกลางเกือบทุกคน และผู้นำขบวนการ NGO สนับสนุนเสื้อเหลืองและต้อนรับรัฐประหาร 19 กันยา ที่ทำลายรัฐธรรมนูญปี 40

     ในขณะที่พวกเสื้อเหลืองเคลื่อนไหวด้วยความรุนแรงเมื่อปีที่แล้ว โดยทำลายข้าวของในทำเนียบรัฐบาลและทำลายเศรษฐกิจด้วยการปิดกั้นสนามบิน  องค์กรต่างๆในรัฐไทยและสื่อกระแสหลักได้สนับสนุนพฤติกรรมเหล่านี้ ยิ่งกว่านั้นไม่มีการลงโทษผู้นำพันธมิตรฯแต่อย่างใด และการกระทำของพันธมิตรฯไม่ได้ถูกประณามโดยนักวิชาการส่วนใหญ่และผู้นำ NGO นอกจากนี้ทหารที่ทำรัฐประหารผิดกฎหมาย และมีประวัติของการคอรัปชั่นอันยาวนาน ก็ไม่เคยถูกลงโทษเช่นกัน  ดังนั้นการที่ อภิสิทธิ ออกมาพูดถึงการ “รักษากฎหมาย” เป็นคำพูดสองมาตรฐานที่ไม่มีความชอบธรรม

เสื้อแดง

ขบวนการเสื้อแดงเป็นขบวนการเพื่อประชาธิปไตย  หลายคนสนับสนุนอดีตนายกรัฐมนตรีทักษิณ  เพราะรัฐบาลของเขาเป็นรัฐบาลแรกที่ใช้นโยบายสุขภาพถ้วนหน้าและนโยบายอื่นๆที่ช่วยเหลือคนจน พรรคของเขาชนะการเลือกตั้งหลายรอบทั้งก่อนและหลังรัฐประหาร 19 กันยา แต่คนเสื้อแดงไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้สนับสนุน หรือเป็นแค่เครื่องมือของทักษิณ  คนเสื้อแดงคือพลเมืองธรรมดา ส่วนใหญ่รักและเคารพสิทธิเสรีภาพและประชาธิปไตยด้วยใจจริง  มีคนเสื้อแดงจำนวนหนึ่งที่อาจจะไม่ได้สนับสนุนทักษิณ  ขบวนการนี้เป็นขบวนการของคนจนในเมืองและชนบทที่ถูกขโมยสิทธิไปโดยพวกเสื้อเหลือง 

     ทุกวันนี้พร้อมๆกับการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย  คนเสื้อแดงกำลังตั้งคำถามกับ “เผด็จการเงียบ” ขององค์มนตรี  เขาได้ฝ่าด่านความกลัวที่จะพูดเรื่องสถาบันกษัตริย์ และคนจำนวนหนึ่งเริ่มต้องการระบบสาธารณรัฐ  ในขณะที่คนอื่นในขบวนการเสื้อแดงยังต้องการระบบกษัตริย์แต่ในรูปแบบที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง

     คนเสื้อแดงไม่มีกองกำลังติดอาวุธเหมือนพวกเสื้อเหลืองหรือพวกเสื้อน้ำเงิน  เขาไม่ใช่คนรวยที่จะประท้วงยืดเยื้อได้โดยไม่ไปทำงาน  เสื้อแดงพยายามอย่างถึงที่สุดที่จะหลีกเลี่ยงความรุนแรงทั้งๆที่ถูกโจมตีตลอดเวลา  พฤติกรรมรอบๆรถยนต์ของนายกอภิสิทธิ หรือการบุกเข้าไปในโรงแรมที่พัทยาเพื่อปิดการประชุมผู้นำเอเชีย  ไม่ได้ก่อให้เกิดการทำร้ายร่างกายและไม่ได้ทำลายทรัพย์สินเหมือนกับที่อันธพาลพันธมิตรฯ เคยทำ

 

ทั้งในเรื่อง  “เป้าหมาย”  และ “วิธีการ”  แดงกับเหลืองต่างกันราวฟ้ากับดิน เราเรียกร้องให้ผู้รักประชาธิปไตยและเสรีภาพทั่วโลกสนับสนุนขบวนการเสื้อแดง  และเราเห็นด้วยกับ  จักรภาพ  เพ็ญแข  เมื่อเขาพูดว่าพลเมืองไทยมีสิทธิที่จะต่อสู้อย่างถึงที่สุดเพื่อประชาธิปไตยของพลเมือง

12  เมษายน 2009

Thai Red UK วางแผนที่จะประท้วงหน้าสถานทูตไทยในลอนดอน ในวันที่ 14 เมษายน 2009

รายละเอียดเพิ่มเติมจากคุณ วัฒนา  เอเบช +44(0)121243619, +44(0)7780801763.

Read Full Post »

Support Redshirts Fight for Democracy!

Thai Red U.K. Condemns the arrest of Redshirt Leaders

No to the State of Emergency! No to the Military Crack-down!

Return Thailand to Democracy Now !

 

Giles Ji Ungpakorn and Watana Ebbage, on behalf of Thai Red U.K.

 

 

 

Thai Red U.K., the association of Redshirts in Britain, condemns the declaration of a State of Emergency by the illegitimate government of Abhisit Vejjajiva. We condemn the Military’s use of tanks and live ammunition against protestors. We say no to another coup. We also condemn the arrest of Redshirt leaders and demand that all of them be released. We are concerned by the creation, by pro-government politicians, such as Newin Chitchorp, of armed Blueshirted thugs, who have attacked pro-democracy demonstrators. The government should resign immediately to allow genuine democratic elections to be held as a matter of urgency. This would be a first step in allowing for a peaceful resolution of the long-running crisis.

 

Why the Redshirts are not merely a mirror image of the Yellowshirt Royalists

It is tempting for those watching the Thai events to merely conclude that the Redshirt protests are merely a mirror image of the Yellowshirt Royalists who seized the international airports late last year. There can be nothing further from the truth.

 

The Yellowshirts

The Yellowshirt Royalists built the PAD, a movement with worrying fascist tendencies. Since 2006, they have demanded that Thai Democracy be scrapped in favour of a “New Order” dictatorship. They have consistently claimed that the majority of Thais, especially the poor, are too ignorant to be allowed the right to vote. They welcomed the 2006 military coup, seized Government House and blocked Parliament with armed gangs claiming to be “fighting for the King”. Late last year, with the collusion of the Army, they took control of Thailand’s international airports and nearly caused a war with Cambodia. They are an integral part of the present (mis-named) Democrat Party government. This government does not represent the democratic wishes of the majority of Thais. It only came to power after the courts were used as political tools of the Yellowshirts to twice dissolve the most popular political party. The Army then bribed and threatened shady politicians like Newin Chitchorp to change sides. (This politician was named after the Burmese military dictator Newin!)

 

The Yellowshirts represent an elite, reactionary, alliance between the Army, the Palace and Privy Council, the PAD and the Democrat Party. They are fearful that their privileges will be jeopardised by further empowering the poor, who make up most of the electorate. The Democrat Party has never succeeded in winning a majority of the popular vote. Unfortunately the majority of Middle-Class academics and many N.G.O. leaders also support the Yellowshirts and welcomed the 2006 coup which ripped up the democratic Constitution of 1997.

 

During the violent Yellow shirt protests of 2008, the entire Thai state apparatus and media supported them. The PAD wrecked the interior of Government House, staged violent attacks on the police and created much damage to the economy by blockading the airports. Yet no PAD leader has been punished for this use of violence and none have been condemned by the Thai mainstream media or by academics and N.G.O. leaders.  The Military have never been punished for their illegal coup or their rampant corruption. Talk now of “respecting the law” by Thai PM Abhisit, is therefore hypocritical nonsense.

 

The Redshirts

The Redshirts are a pro-democracy movement. Many support the policies of former PM Thaksin Shinawat because his government provided the first ever Universal Health Care system and other pro-poor measures. His party has repeatedly won elections, even after the coup. However, the Redshirts are not just supporters and puppets of Thaksin. They are ordinary citizens, most of whom believe passionately in freedom and democracy. There are many Redshirts who are not supporters of Thaksin. It is also a movement of the urban and rural poor, people who have had their democratic rights stolen from them by the Yellowshirts.

 

Today, in addition to fighting for democracy, the Redshirts are starting to question the “silent dictatorship” of the King’s advisors in the Privy Council. They have broken a decades old taboo about the Monarchy. Significant numbers are also becoming Republicans, while many still want a genuine Constitutional Monarchy which is not involved in politics.

 

The Redshirts do not have an armed guard like the Yellow or Blue shirts. They are not rich people who can protest for days on end without going to work. They have made great efforts to avoid violence, despite being attacked. The behaviour of Redshirts in surrounding the Prime Minister’s car or breaking into the hotel in Pattaya to close down the Asian Summit, did not result in serious injury or serious damage to property. This is in contrast to the actions of the Yellowshirts.

 

Both in terms of “Means” and “Ends” the Red and Yellow shirts are opposites. We call on all freedom-loving people throughout the world to support the fight for Democracy in Thailand. We support the recent comments by Redshirt Jakrapop Penkair, when he says that the Thai people have the right to mount a Peoples’ Struggle for Democracy.

12^th April 2009

 

 

Thai Red UK plans a peaceful protest outside the Thai Embassy in London on Tuesday 14^th April.

 

For more details contact Khun Wattana +44(0)121243619, +44(0)7780801763.

Read Full Post »

“Red Siam” Manifesto by Giles Ji Ungpakorn

“Red Siam” Manifesto  by Giles Ji Ungpakorn

 

The enemies of the Thai people and Democracy may have their army, courts and prisons. They may have seized and rigged parliament and established the government through crimes like the blockading of the airports and other undemocratic actions by the PAD. Yet those that love democracy, the Redshirts, have strength in numbers and are waking up to political realities. Disorganised and scattered, this movement of ours will be weak, but a party that is organised and self-led can create a democratic fist to smash the dictatorship.

 

While world leaders such as Obama struggle to solve the serious economic crisis, the Democrat Government in Thailand is allowing thousands of workers to lose their jobs. The government sees its priority only in cracking down on opposition using les majeste, it has even created a web-site where citizens can inform on each other. Troops have been sent into communities and villages to stifle dissent.

 

The enemies of democracy have guns, an army and shadowy bosses in high places.  But their weakness is that they are united around an absurd and un-scientific ideology: the ideology of the Monarchy. This ideology seeks to make Thais into grovelling serfs. They want us to believe that an ordinary human being, just because of an accident of birth, can be transformed into a God, when the true abilities of the king are no different from millions of ordinary engineers, artists, farmers or skilled workers.

 

The conservative elites want us to believe that the king loves and takes care of the people. But the Thai population are quite capable of looking after themselves. All that is beautiful and honourable about Thai society has been created by working people.

 

This king:

·       grew in stature under the corrupt military dictators: Sarit, Tanom and Prapass.

·       allowed innocent people to be executed after they were falsely accused of killing his older brother.

·       supported the blood bath at Thammasart University on 6^th October 1976 because he felt that Thailand had “too much democracy”. He was also the patron of the violent gang that were called the “village scouts”.

·       allowed the army to stage a coup in September 2006. Furthermore he allowed his name to be used by the army, the PAD protestors and the Democrat Party, in the destruction of democracy.

·       has been an advocate of economic views which reveal his opposition to state social welfare for the poor. But what is worse, as one of the richest men in the world, the king has the arrogance to lecture the poor to be sufficient in their poverty (through the notion of the Sufficiency Economy).

 

Finally, this king allows his supporters to proclaim that he is “the father of the nation,” and yet his own son is not respected by anyone in Thai society!

 

The elites in Thailand, who claim legitimacy from the king, are exploiters and blood-suckers. They are not the real owners of society. They should remember that their wealth and status is as a result of the hard work of those ordinary citizens whom they despise.

 

For the millions of Thais who know all this to be true, it is only fear and intimidation that stops us all from speaking this truth out loud.

 

If we are alone, we will be frightened. If we are together we will have courage. It is time to bring into the open our anger, courage and reason in order to destroy the fear in Thai society and to bring light back to our country. We must all ask questions about the present regime, which after all is nothing other than a dictatorship which shrouds us in darkness. When we all stand up and ask questions, they cannot jail us all.

 

So long as we crawl before the ideology of the Monarchy, we shall remain no better than animals. We must stand up and be humans, citizens in a modern world.

 

The red, white and blue Thai flag, copied from the West in order to indoctrinate us to be loyal to “Nation Religion and King”, the same slogan which was recently last used by the PAD protestors who blocked the airports. Yet during the French revolution, the red white and blue meant “Liberty Equality and Fraternity”. This is the slogan we must use to free Thailand from the “New Order” which the PAD and the army have installed.

 

How can we organise?

 

Stop dreaming that ex-PM Thaksin will lead the struggle to free society. We cannot rely on the politicians of Pua Thai, either. They will only fight within the confines of present structures of society while thousands of citizens wish to go further. Fighting outside the confines of present day Thai society does not mean taking up arms. It means arming ourselves and the masses of pro-democracy people with ideas that can lead to freedom. We must set up political education groups and form ourselves into a party. This party must be led from below by people in all communities, workplaces and educational institutions. Yet we must be coordinated. We must be firm and confident that all of us can be empowered take a lead and determine our policies. This will be our strength. Our weapons will be mass demonstrations, strikes and spreading ideas to all sections of society, including the lower ranks of the army.

 

As a movement for genuine democracy, our party must act openly. But in the face of repression through violence and legal means such as les majeste, we shall also have to organise secretly. They must not be able to destroy our movement by arresting top leaders. This is another reason why we want self-leadership from below.

 

What should our common platform look like?

 

It is not for one person to determine the common platform, which must of necessity be a collective decision. But as a staring point I offer the following ideas, the ideas of one red-shirted citizen.

 

1.      We must have freedom of expression and the freedom to choose our own government without repression and fear.

2.      We must have equality. We have to abolish the mentality of “big people-little people”. We must abolish the practice of crawling to the royal family. Politicians must be accountable to the electorate, not to shadowy conniving figures beyond popular control. We need to build a culture where citizens respect each other. We must have freedom and equality of the sexes and among different ethnicities. We must respect women, gays and lesbians. We must respect Burmese, Laotians, Cambodians and the Muslim Malay people in the south. Women must have the right to chose safe abortions. Refugees should be treated with friendship and dignity as any civilised society would do.

3.      Our country must be a Welfare State. Taxes must be levied on the rich. The poor are not a burden, but are partners in developing the country. People should have dignity. The present exploitative society stifles individuals and destroys personal creativity.

4.      In our country the king should honour his constitutional role and stop intervening in politics. But the ruling class in Thailand gain much from using the Monarchy and they will not easily stop doing this. Therefore the best way to solve this problem is to build a Republic where all public positions are elected and accountable.

5.      For too long Thai society has been under the iron heels of the generals. We must cut the military budget and abolish the influence of the army in society ensuring that it can no long be an obstacle to democracy.

6.      We must have justice. The judges should not claim power from the Crown in order to stop people criticising their decisions. We must change the way that “Contempt of Court” laws are used to prevent accountability. We need to reform the justice system root and branch. We need a jury system. The police must serve the population, not extract bribes from the poor.

7.      Citizens in towns and communities must take part in the management of all public institutions such as state enterprises, the media, schools and hospitals.

8.      Our country must modernise. We need to develop the education system, transport and housing. We should create energy from wind and solar power to protect the environment.

9.      Our country must be peace-loving, not start disputes with neighbouring countries or support wars.

 

     The dinosaurs of Thai society, the Yellow Shirted Royalists, will froth at the mouth in anger at this manifesto, but that is merely the symptoms of people who carry superstitious beliefs from the past, seeking to cling to their privileges at all costs. Their time is finished. We, the pro-democracy Redshirts will move forward to build a new society.

 

The elites have no right to rob the people of their dignity in order to prop up their own statuses. This sacrifice of the poor for the benefit of the elites must stop.

 

Those that say that Thailand is “a special case because we have a king”, are merely confirming that the special status of Thailand, which they want to protect, is barbarism and dictatorship. Statements about “National Security” are only about the security for those who exploit and oppress the rest of us. It is not about peace and security for citizens.

 

This manifesto is just a proposal for a joint platform among Redshirts. My own view is that our country should move even further to a Socialist society, democratic and without class exploitation. But that is a long term goal.

 

The ruling class only appears powerful because we are crawling on our knees. What we need to do is to stand up, think and act for ourselves. Then we will see how weak and pathetic they really are!

 

In the past, whether it was during the 1932 revolution or the 1970s struggles against dictatorship, people dreamt of freedom, democracy and social justice. It is time to turn this dream into reality.

 

Giles Ji Ungpakorn

9 Feb 2009

Read Full Post »

Siam Rojo, Manifiesto de Giles Ji Ungpakorn

 

Los enemigos del pueblo tailandés y de la Democracia pueden disponer del ejército, las cortes y las prisiones. Pueden manipular el parlamento y establecer un gobierno a fuerza  de crímenes, tales como bloquear los aeropuertos y otras acciones antidemocráticas perpetradas por el PAD. Aún así, aquellos que creen en la democracia, como los camisas Rojas, detentan poder por su número y están despertando a la realidad política del país.

 

 

Desorganizado y esparcido, nuestro movimiento será débil. Pero, organizado y liderado puede por sí mismo constituirse en un  instrumento de democracia contra la dictadura.

 

 

En momentos en que líderes del mundo como Obama, se debaten para resolver la profunda crisis económica, el Gobierno Demócrata de Tailandia permite que miles de trabajadores pierdan sus fuentes de ingreso. El gobierno ve como prioridad perseguir a la oposición usando la ley de Lesa Majeste. Ha creado inclusive un sitio en la internet, donde los ciudadanos pueden acusarse unos a otros. Han enviado tropas a pueblos y aldeas para amedrentar a quienes están en desacuerdo.

 

Los enemigos de la democracia tienen armas, al ejército y a sus jefes en altos cargos. Su  debilidad reside en que están unidos alrededor de una ideología absurda y que carece de respaldo científico: la de la Monarquía. Esta pretende convertir a los Tailandeses en postrados sirvientes. Quieren hacernos creer que un simple ser humano, sólo por el accidente de haber nacido en un determinado contexto puede transformarse en un Dios, cuando las verdaderas habilidades de un rey no son diferentes de las de millones de ingenieros, artistas, campesinos y trabajadores comunes.

 

La élite conservadora quiere hacernos creer que el rey nos ama y nos protege. Los Tailandeses son capaces de cuidar de sí mismos. Todo lo que es bello y honorable en la sociedad Tailandesa ha sido creado por simples trabajadores.

 

Sobre el rey:

 

- Su prestigio creció impulsado por las dictaduras militares. Sarit, Tanom y Prapass.

 

- Permitió que inocentes sea ejecutados después de ser falsamente acusados de matar a su hermano mayor.

 

- Apoyó el baño de sangre ocurrido en la Universidad de Thammasart el 6 de octubre de 1976 porque sintió que en Tailandia había “demasiada Democracia”. También fue el patrocinador de los “exploradores de aldea”, una pandilla violenta que operaba en esos días.

 

Permitió que las Fuerzas Armadas organicen un golpe militar en 2006. Dejó que su nombre sea usado por el ejército, los agitadores del PAD y el partido Demócrata en la destrucción de la Democracia.

 

Ha sido defensor de una visión económica que revela su oposición al bienestar social del pobre.

 

Peor aún, siendo uno de los hombres más ricos del mundo, el rey tiene la arrogancia de adoctrinar a los pobres que deben ser suficientes en su pobreza (por la noción de economía suficiente).

 

Finalmente, este rey permite a sus seguidores que proclamen que es “El padre de la Nación” y al mismo tiempo su hijo no es respetado por nadie en la sociedad Tailandesa!

 

Las élites de Tailandia, que reclaman legitimación del rey, son apenas explotadores. No son los verdaderos dueños de la sociedad. Tendrían que recordar que su riqueza y la posición que gozan es el resultado del trabajo duro de esos ciudadanos comunes que desprecian.

 

Sólo el miedo y la intimidación impide a los millones de Tailandeses que saben que esto es verdad, expresarlo a cuatro vientos.

 

Si estamos solos sentiremos miedo, si estamos juntos tendremos valor. Ha llegado la hora de mostrar nuestro enojo, valor y razón, para de esta forma destruir el miedo que existe en nuestra sociedad e iluminar nuestro país. Todos debemos cuestionar al régimen actual, que no es nada más que una dictadura que pretende tenernos en la oscuridad.

Si nos rebelamos y los cuestionamos, no les será posible encarcelarnos a todos.

 

De tanto arrastrarnos ante la ideología de esta Monarquía, debemos parecer animales. Es hora de pararnos como seres humanos, ciudadanos de un mundo moderno.

 

El rojo, blanco y el azul de la bandera Tailandesa, fue copiado de occidente para inculcarnos a ser leales a “nación, religión y rey” la misma consigna que fue recientemente utilizada en las protestas del PAD, que no son otros que los que bloquearon los aeropuertos.

Lo cierto es que durante la Revolución Francesa, el rojo, blanco y azul significaban “libertad, igualdad y fraternidad”. Esta es la consigna que debemos llevar como estandarte para liberar a Tailandia de este “Nuevo Orden” que el PAD y el Ejército han instaurado.

 

Cómo podemos organizarnos?

 

Dejemos de soñar que el ex-primer ministro Thaksin liderará la lucha por una sociedad libre. Tampoco podemos depender de políticos del partido Phua Thai. Ellos solamente darán pelea dentro de los presentes límites de la sociedad mientras miles de ciudadanos irán mas lejos. Esto no significa tomar las armas, sino armarnos nosotros, y a la masa que apoya la democracia, con ideas que conduzcan a la libertad. Debemos establecer grupos de educación política y asociarnos como partido. Este partido debe ser liderado por gente de diversas comunidades, instituciones educacionales, ambientes de trabajo. Debemos coordinarnos, mantenernos firmes y convencidos de que todos podemos liderar y determinar nuestras propias políticas. Ese será nuestro poder. Los medios serán las demostraciones masivas, las huelgas y la diseminación de ideas en todos los sectores de la sociedad, incluyendo los inferiores del Ejército.

 

Como movimiento de democracia genuina, nuestro partido deberá actuar abiertamente. Pero en el marco actual de represión a través de la violencia y herramientas legales como la ley de Lesa Majestad, tendremos que organizarnos en forma secreta. No dejaremos que destruyan nuestro movimiento arrestando a nuestros líderes. Ese es el motivo por el cual necesitamos liderazgo en todos los niveles.

 

Como será nuestra plataforma común?

 

La misma va a requerir de una decisión colectiva. Aqui ofrezco algunas ideas, apenas las de un ciudadano de camisa roja.

 

1- Debemos tener libertad de expresión y de elección de nuestro propio gobierno, sin represión ni miedo.

 

2- Debemos tener igualdad, terminar con la mentalidad de “gente importante- gente no importante”.

Tenemos que abolir la práctica de“gatear” o arrastrarnos como reptiles delante de la familia real. Los políticos deben ser responsables de sus actos frente al electorado, en vez de mantenerse alejados del pueblo como figuras cómplices y al margen del control popular. Debemos tener libertad e igualdad de género y entre diferentes grupos étnicos.

Debemos respetar a las mujeres, a los homosexuales y lesbianas.

Debemos respetar a los burmeses, laosianos, camboyanos y a los musulmanes malayos en el sur. Las mujeres deben tener el derecho de tener a disposición centros donde realizar abortos seguros. Los refugiados deben ser tratados en forma amigable y con dignidad, como lo hacen otras sociedades civilizadas.

 

3- Nuestro país debe garantizar el bienestar social. Los impuestos deben recaudar más de los ricos. Los pobres no son una carga sino compañeros en el desarrollo del país. La gente debe tener dignidad. La actual explotación de la sociedad sofoca a la gente y destruye su creatividad personal.

 

4- En nuestro país, el rey debe honrar su rol constitucional y dejar de intervenir en la política. Ocurre que la clase dirigente se beneficia usando a la Monarquía y no dejarán esa práctica fácilmente. La mejor manera de resolver este problema es construyendo una República en la cual todos los puestos públicos sean elegidos y pasibles de escrutinio por parte de la gente.

 

5- Por mucho tiempo la sociedad Thai ha estado bajo el firme mando de generales. Debemos reducir el presupuesto militar y abolir la influencia del Ejército en la sociedad, asegurándonos de que no sea un obstáculo para la democracia.

 

6- La justicia es necesaria. Los jueces no pueden proclamar poder del Rey para silenciar a quienes cuestionan sus decisiones. Debemos cambiar el modo de que las leyes de “desacato al tribunal” sean utilizadas para evitar el escrutinio. Tenemos que reformar las raíces del sistema judicial y sus ramificaciones. Necesitamos un sistema de jurados.

La policía debe servir a la gente en vez de extraer sobornos de los pobres.

 

7- Ciudadanos de ciudades y pueblos deben tomar partido en la fiscalización de todas las instituciones públicas, como las instituciones del Estado, la prensa, escuelas y hospitales.

 

8- Nuestro país debe modernizarse. Necesitamos desarrollar un sistema de educación, transporte y vivienda. Necesitamos crear energía eólica y solar para proteger el medio ambiente.

 

9- Nuestro país debe ser un lugar pacífico, no apoyar guerras, no iniciar conflictos con países limítrofes.

 

Los dinosaurios de la sociedad Tailandesa, los Monárquicos de camisa amarilla, se remorderán de odio con este manifiesto, son los síntomas de gente que carga consigo creencias superticiosas de antaño, queriendo mantener sus privilegios a cualquier costo. Su tiempo ha terminado. Nosotros, los pro Democracia de camisas rojas marcharemos hacia la construcción de una nueva sociedad.

 

La élite no tiene el derecho de robar a la gente su dignidad para aumentar su proprio prestigio. Debemos ponerle fin al sacrificio de los desposeídos en beneficio de unos pocos.

 

Quienes dicen que Tailandia es un caso singular porque tenemos un rey, apenas confirman la situación del país que pretenden perpetuar: Barbarismo y dictadura.

Comentarios sobre la “Seguridad Nacional” son sólo sobre la seguridad de aquellos que explotan y oprimen al resto de nosotros. No se trata de paz y seguridad para los ciudadanos.

 

Este manifiesto es apenas una propuesta para una plataforma conjunta con los camisas rojas. Mi visión personal va mas allá, y es que el país se convierta en una sociedad socialista, democrática y sin explotación de clases. Es, de todas formas, un deseo a largo plazo.

 

La clase dirigente parece poderosa porque nos arrodillamos ante ellos. Necesitamos ponernos de pie, pensar y actuar por nosotros mismos. Entonces veremos como son de débiles y patéticos.

 

En el pasado, tanto en la revolución de 1932 o en las luchas contra las dictaduras de los años setenta, las personas soñaban con libertad, Democracia y justicia social. Es hora de que estos sueños se hagan realidad.

 

Giles Ji Ungpakorn

Read Full Post »

Siam rouge “Manifeste par Giles Ji Ungpakorn

Siam rouge.
Manifeste par Giles Ji Ungpakorn.
Les ennemis du peuple thaïlandais et de la démocratie peuvent avoir leur armée, leurs tribunaux et leurs prisons. Ils peuvent avoir saisi et truqué le Parlement et mettre en place un gouvernement par le biais de crimes tels que le blocus des aéroports et d’autres actions antidémocratiques menées par le PAD. Pourtant, ceux qui aiment la démocratie, les Chemises rouges, ont la force du nombre et se réveillent aux réalités politiques. Désorganisé et dispersé, le mouvement des nôtres serait faible, tandis qu’un parti organisé et auto-dirigé pourrait créer une force démocratique capable de briser la dictature.
Alors que les dirigeants du monde entier, comme Obama luttent pour résoudre la grave crise économique mondiale, le gouvernement “Démocrate” de Thaïlande laisse des milliers de travailleurs perdre leur emploi. Le gouvernement considère que sa principale priorité est de réprimer l’opposition en utilisant les lois sur les crimes de lèse majesté, il a même créé dans ce but un site web pour encourager des citoyens à en dénoncer d’autres. Des troupes ont été envoyées dans les communautés et les villages pour étouffer la dissidence.
Les ennemis de la démocratie ont des fusils, une armée et des parrains qui agissent dans l’ombre en haut lieu. Mais leur faiblesse, c’est qu’ils sont unis autour d’une idéologie absurde et non scientifique : l’idéologie de la monarchie. Cette dernière vise à transformer les Thaïlandais en serfs rampants. Ils veulent nous faire croire qu’un être humain ordinaire, du fait d’un accident de naissance peut être transformé en un Dieu, alors que les vraies capacités du Roi ne sont pas différentes de celles des millions de gens ordinaires qu’ils soient ingénieurs, artistes, agriculteurs ou ouvriers qualifiés.
Les élites conservatrices veulent nous faire croire que le Roi aime et prend soin de la population. Mais la population thaïlandaise est tout à fait capable de se prendre en charge elle-même. Tout ce qui est beau et honorable dans la société thaïlandaise a été créé par les travailleurs.
Ce Roi:

• a gagné sa stature grâce à l’aide de dictateurs militaires corrompus: Sarit, Tanom et Prapass.

• a autorisé l’exécution d’innocents après qu’ils aient été faussement accusés de l’assassinat de son frère aîné.

• a soutenu le bain de sang à l’Université Thammasart le 6 octobre 1976, car il a estimé que la Thaïlande avait “trop de démocratie”. Il a aussi parrainé la violence des gangs appelés “scouts de village”.

• a autorisé l’armée à faire un coup d’état en septembre 2006. En outre, il a permis que son nom soit utilisé par l’armée, les manifestants PAD et le Parti “Démocrate”, pour détruire la démocratie.

• a défendu des points de vue économiques qui démontrent son opposition à toute protection sociale pour les pauvres. Mais le pire est que ce roi, qui est l’un des hommes les plus riches du monde, a l’arrogance de reprocher aux pauvres de ne pas se satisfaire de leur pauvreté (à travers la notion d’économie de suffisance).

Enfin, ce Roi permet à ses partisans de proclamer qu’il est “le père de la nation”, alors que son propre fils, n’est pas respecté par le peuple thaïlandais!
Les élites de la Thaïlande, qui se réclament de la légitimité du Roi, sont des exploiteurs et des sangsues. Ce ne sont pas les véritables propriétaires de la société. Ils devraient se rappeler que leur richesse et leur statut sont le résultat du travail acharné de ces citoyens ordinaires qu’ils méprisent.
Pour les millions de Thaïlandais qui savent que tout ceci est vrai, seul la peur et l’intimidation nous empêche tous de dire ces vérités à voix haute.
Si nous sommes seuls, nous serons effrayés. Si nous sommes ensemble, nous aurons du courage. Il est temps faire éclater notre colère, de faire preuve de courage et de raison pour anéantir la peur qui règne dans la société thaïlandaise et apporter la lumière à notre pays. Nous devons tous nous poser des questions sur le régime actuel qui, après tout, n’est rien d’autre qu’une dictature qui nous maintient dans l’obscurité. Lorsque nous serons tous debout à leur demander des comptes, ils ne pourrons pas nous emprisonner tous.

Aussi longtemps que nous ramperons devant l’idéologie de la monarchie, nous ne vaudrons pas mieux que des animaux. Nous devons nous lever et être des humains, les citoyens d’un monde moderne.
Les couleurs rouge, blanche et bleue du drapeau thaïlandais, copiées sur celles de l’occident dans le but de nous endoctriner, à être fidèle au slogan “Nation, Religion, Monarchie”, celui-là même qui a encore été récemment utilisé par les manifestants du PAD lorsqu’ils ont bloqué les aéroports. Pourtant, durant la révolution française, le bleu-blanc-rouge signifiait “Liberté, Égalité, Fraternité”. C’est ce slogan, que nous devons utiliser pour libérer la Thaïlande de l’”Ordre nouveau”, mis en place par le PAD et l’armée.

Comment pouvons-nous nous organiser?

Arrêtez de rêver que l’ancien Premier Ministre Thaksin mènera la lutte pour une société libre. Nous ne pouvons pas compter sur les politiciens de Peua Thaï, non plus. Ils ne luttent que dans le cadre des structures de la société alors que des milliers de citoyens sont désireux d’aller plus loin. Lutter en dehors des structures de la société thaïlandaise contemporaine ne veut pas dire prendre les armes. Cela signifie nous armer nous-mêmes d’idées qui peuvent conduire à la liberté et d’en armer les masses de gens qui soutiennent la démocratie. Nous devons mettre en place des groupes d’éducation politique et nous rassembler dans un parti. Ce parti doit être dirigé par les gens du peuple venus de toutes les communautés, les lieux de travail et les établissements d’enseignement. Pourtant, nous devons être coordonnés. Nous devons être fermes et confiants: nous sommes tous habilités à jouer un rôle principal et à définir nos. programmes. Ce sera notre force.
Nos armes seront les manifestations de masse, les grèves et la diffusion de nos idées à toutes les couches de la société, y compris aux rangs inférieurs de l’armée.
En tant que mouvement d’une véritable démocratie, notre parti se doit d’agir ouvertement. Mais face à la répression par la violence et les moyens juridiques tels que les lois de lèse majesté, nous allons également avoir à nous organiser secrètement. Ils ne doivent pas être en mesure de détruire notre mouvement par l’arrestation des principaux dirigeants. C’est une autre raison pour laquelle nous voulons que l’auto-direction vienne de la base.
A quoi devrait ressembler notre plate-forme commune?
Il ne faut pas qu’une seule personne détermine la plate-forme commune, car celle-ci doit nécessairement être une décision collective. Mais en tant que point de départ je propose les idées suivantes, les idées d’un citoyen en chemise rouge.

1. Nous devons avoir la liberté d’expression et la liberté de choisir notre propre gouvernement, sans répression ni peur.

2. Nous devons avoir l’égalité. Il faut abolir la mentalité «grandes personnes / petites peuple». Nous devons abolir la pratique de la prosternation à plat ventre devant la famille royale. Les hommes politiques doivent être responsables devant les électeurs, au lieu d’entretenir des connivences avec d’obscurs personnages au-delà du contrôle populaire. Nous avons besoin de construire une culture où les citoyens se respectent les uns les autres. Nous devons avoir la liberté et l’égalité entre les sexes et entre les différentes ethnies. Nous devons respecter les femmes, les gays et les lesbiennes. Nous devons respecter les Birmans, les Laotiens, les Cambodgiens et les musulmans malais dans le sud. Les femmes doivent avoir le droit à l’avortement. Les réfugiés doivent être traités avec amitié et dignité comme le ferait toute société civilisée.

3. Notre pays doit être un Etat-providence. Les taxes doivent être prélevées sur les riches. Les pauvres ne sont pas un fardeau, mais sont les partenaires du développement du pays. Les gens devraient avoir la dignité. La présente exploitation de la société étouffe les individus et détruit la créativité personnelle.

4. Dans notre pays, le Roi doit honorer son rôle constitutionnel et cesser d’intervenir dans la politique. Mais la classe dirigeante de Thaïlande gagne beaucoup à utiliser la Monarchie et elle ne s’arrêtera pas facilement de le faire. La meilleure façon de résoudre ce problème est d’établir une république où tous les fonctionnaires publics seront élus et responsables.

5. Pendant trop longtemps, la société thaïlandaise a été sous la botte des généraux. Nous devons réduire le budget de l’armée et supprimer l’influence celle-ci dans la société en veillant à ce qu’elle ne puisse être plus un obstacle à la démocratie.

6. Nous devons avoir le droit à la justice. Les juges ne devraient pas pouvoir se référer à la Couronne en vue d’empêcher les gens de critiquer leurs décisions. Nous devons changer la façon dont les lois sur les “outrages à la Cour” sont utilisées pour prévenir toute responsabilité. Nous avons besoin de réformer le système judiciaire de fond en comble. Nous avons besoin d’un système de jury. La police doit servir la population, et non pas soutirer des pots-de-vin des pauvres.

7. Les citoyens des villes et des communautés doivent prendre part à la gestion de tous les établissements publics tels que les entreprises d’Etat, les médias, les écoles et les hôpitaux.

8. Notre pays doit se moderniser. Nous avons besoin de développer les systèmes d’éducation, de transports et de logement. Nous devons exploiter l’énergie éolienne et l’énergie solaire, pour protéger l’environnement.

9. Notre pays se doit d’être épris de paix, ne pas entamer de différends avec les pays voisins ni soutenir des guerres.

Les dinosaures de la société thaïlandaise, ainsi que les maillots jaunes royalistes, vont écumer de colère face à ce manifeste, mais ce ne sera que les symptômes de personnes qui cherchent à entretenir les croyances superstitieuses du passé dans le but de s’accrocher à leurs privilèges à tout prix. Leur temps est fini. Nous, les Chemises rouges pro-démocratie iront de l’avant pour construire une société nouvelle.
Les élites n’ont pas le droit de priver les gens de leur dignité, afin de soutenir leurs propres statuts. Ce sacrifice des pauvres au profit des élites doit cesser.
Ceux qui disent que la Thaïlande est “un cas particulier car nous avons un Roi”, ne font que confirmer que ce statut particulier de la Thaïlande, qu’ils veulent protéger, c’est la barbarie et la dictature. Les déclarations sur la “sécurité nationale” ne soutiennent que la sécurité de ceux qui exploitent et oppriment les autres. Il ne s’agit pas pour eux de défendre la paix et la sécurité des citoyens.
Ce manifeste est une proposition de plate-forme commune entre Chemises rouges. Mon propre point de vue est que notre pays doit devenir une société socialiste, démocratique et sans exploitation de classe. Mais c’est un objectif à long terme.
La classe dirigeante ne semble puissante, que parce que nous sommes à genoux. Ce que nous devons faire, c’est nous lever, penser et agir pour nous-mêmes. Ensuite, nous constaterons combien en réalité ils sont faibles et pathétiques!
Dans le passé, que ce soit au cours de la révolution de 1932 ou des luttes des années 1970 contre la dictature, les gens rêvaient de liberté, de démocratie et de justice sociale. Il est grand temps de transformer ce rêve en réalité.

Giles Ji Ungpakorn le 9 février 2009

Read Full Post »